Bir kirpiğin ayrıldı göz kapaklarından
Öyle güzel ve sessizce indi ki
Senden ayrılmanın üzüntüsü içindeydi belli ki
Sana tekrar yaklaşmak için çırpınıyordu kirpik tanesi
Ben de o kirpik tanesi gibi düştüm
Çaresiz çırpınışlar içindeyim, aklım düğüm
Uzatıp ellerini kaldır beni, bitsin bu zulüm
Çaresizlik en zoru, yok mu bir çözüm
Uyumaya çalışırken pencere altından sızan ışık gibi
Sen de aniden gel uyandır beni
Bütün bunlar bir kabus biliyorum
Şimdi açıyorum gözlerimi ve yalnızca sana uyanıyorum
Kayıt Tarihi : 17.8.2017 12:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!