Odamdaydım…
Ayak sesleri duydum, sen olmanı ümit ettim.
Senden önce kokun girince odaya sen olduğunu anladım.
Kafamı kapıya doğru çevirdim, bulanık görüyordum.
Ne oldu anlamadım…
Bana bir şeyler söylerken,
Önce sesin gitti, sonra birden hava karardı.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




teşekkürler.:) çok güzel olmuş ....yüreğin dert görmesin... hep mutlu kal .. sevgilerin hayal değil gerçek olsun..:).
sevgiler..:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta