Yazmakta kafi değil,
Kırmızı güller de soluyor sayfa aralarında.
Günler geçiyor, acılar geçmiyor.
Hep bir iz kalıyor şurada, altında iyileşmiyen bir yara.
Herkes kendi hikayesinden tanıyor kendini.
Bense unuttum durduğum yeri.
Kim bilir,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta