Yazmakta kafi değil,
Kırmızı güller de soluyor sayfa aralarında.
Günler geçiyor, acılar geçmiyor.
Hep bir iz kalıyor şurada, altında iyileşmiyen bir yara.
Herkes kendi hikayesinden tanıyor kendini.
Bense unuttum durduğum yeri.
Kim bilir,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta