Bir çift ayakkabım vardı benim…
Üzerinde yüzen kırmızı balıklarla
Önce vitrinde çocuk gözlerle, imrenerek izlediğim.
Sonrada başucumda bulduğum.
Denizden ayakkabılar derdim içimden.
Kaç kez yastığımdaki denizde sabahladı kırmızı balıkları
Yürüdüğüm de denizler yürürdü benimle.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Kırmızı balıkların, sevimliliği bile yok edemiyor,şiirin içindeki derin hüznü...kutluyorum,kaleminizi, tam puanımla selamlıyorum...sevgiler.
sevdiğini içinde, yüreğinin derinliklerinde hissetmiş ama dile getirememiş olsanda o eminim biliyordur..senin bildiğin gibi..mekanı cennet olsun..
Akıcı ve güzel şiirdi,tebrikler
Kırmızı balıkları olan, ayakkabılarımı kaybettim…..
Denizleri çekildi.. siyah zemini kaldı elimde…
Siyah da olsa, ne olur tutun ağabeyim
Daha.. daha seni ne kadar çok sevdiğimi söyleyemedim….!
hüzün ve yüreğin acıdığı an inceden ve derinden...
müthiş bir tema ve anlatım...
gözlerin buğulaşmasına yol açan nefis çalışma...
selam ve saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta