Tüm zamanları ırmak boyu denize taşımak gibi iyi niyetlerim vardı.
Hüzünlü gerdanına iğrilmiş bir renk önceliği...
Kendime teyellediğim çocuğumda yoktu o vakitler udi hicaz.
Yoktu düş artığı güvercin kanatları ve yüzümüzde bulut.
Ben başımı ılgın temmuzla oyalamaklardan geçiriyordum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




*burdan yol al! kitabından
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta