Kırma dallarımı yeşert dünyamı

Toprak yağmura kavuşmadan önce
Hani bir rüzgar esermiş ya;
Aynen öyle...

Deli bir rüzgar gibi esip geçiyorsun yüreğimden
Tüm dallarımı kırıp geçiriyorsun kökünden
Sonra tatlı bir yağmur gibi yağıp
Dökülüyorsun gözlerimden
Tüm umutlarımı yeşertiyorsun yeniden

Deli bir rüzgar gibi esip geçme, kırma dallarımı
Tatlı bir yağmur gibi yağıp ne olur yeşert dünyamı.

Ve bil ki, her fırtına sonrası
Gökyüzünde bir güneş doğar,
Senin adını fısıldayan ışıkla
Isınır taşlarım, uyanır köklerim.

Martılar kanat çırpar uzaklarda,
Kız Kulesi’nin gölgesinde bir şarkı başlar,
Rüzgârın sesinde sen varsın,
Yağmurun damlasında senin nefesin.

Bir gece iner şehrin üstüne,
Sisler sarar köprüleri,
Ben beklerim,
Senin yağmurunla arınacak kalbimi.

Ne olur, rüzgâr gibi savurma beni,
Yağmur gibi dokun,
Ve yeniden filizlensin
Kırık dallarımın ucunda umut.

Fatih Mehmet Yiğit