Kirliydi Ruhun Şiiri - Yorumlar

Elimde, kalbimdeki acıyı kâğıda düşürmeye yeltenmiş kara bir kalem.
Ayın sızan ışığı, duvarlarda insana benzeyen gölgeler örüyor.
Gözlerimin önünde, kanlı bıçaklarla birer birer kesiliyordu anılarımız.
Geri gelmeyecek o güzel yaşanmışlıklar, sessizce can veriyordu...

Sevmedin, seni her şeye rağmen seven o saf kalbi.
Kirliydi ruhun; avuçlarında, beni yakmaya ant içmiş kor bir meşale...