Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hoyrat papağanların söz dehlizinde şaşkın;
Kirli kirli sular midesini bulandırıyor aşkın.
Kaleminize sağlık... Esenkalın...
Koşun koşun çocuklar ıslansın saçlarınız;
Tutuşsun ahde vefa alevlensin umutlarınız.....
tebrikler çok güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta