Kirli Sokak Şiiri - Barış Cican

Şakaklarımda ağrı ve çamur ayaklarımda,
Şimdi kirli sokak çünkü bir ben varım sokakta.
Bir kuş kanadıyla tayfunlar kopartırcasına,
Usulca yaklaştı, "yaz" diye fısıldadı bana.

Dokuzu on geçe, ıskaladık yine mutluluğu,
Bir beddua mı üstümdeki, sahibini unuttuğum?
Bir insan mı ben uğruna gözlerini kuruttu,
Bir kalp mi kırdığım, bir mazlum mu vurduğum?

Unuttum, ben de insandım ve onlar bunu unuttu,
Üstüne bir dert, bırakmamak üzere yakamı tuttu,
Tomurcuk güller soldu, mühim kelimeler yutuldu,
Bunu gören nice göz, hep kaçarcasına yumuldu.