28.11.1998 İstanbul/Beşiktaş
Benden bir şey kalmadı.
Eş, dost, akraba tanımadan çekip giderken
Ardı ardına açılan kapılardan, anılardan
Zulmün ve pişmanlığın orta yerinden geçerken
Fayda yok.
Koparmışım kendimi kendimden
Koca bir taş duvar durur yerimde vekâleten
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta