Sevgi aklarmı herşeyi,
Gecenin kutuluğunda nereden geldiği belli olmayan,
Sessiz hain bir çığlıkla vurulmuşum yüreğimin en insan yerinden..
Gözlerimi kapatıp iyanımı dökümüşüm gözyaşlarımla yıldızların üstüne,
Ve kimse duymamış inlemelerimi,
Ya da çocuk tadındaki okul şarkılarımı,
En mavi önlüğümle kana bulanmış sahteliğin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta