kırlangıçlar gülüyor saçakların altında;
yuvalar kilden, demir sağlamlığında.
bir öpücük konduruyor rüzgâr dudaklarına,
mübarek duvarda tenha bir yer arıyor durmadan.
sezgiler, romanlar, hikâyeler…
hiçbiri umrumda değil;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta