İnsanı ayakta tutan hep umuttan
Umudu tüketenler ölüp gitti yavaştan
Yeri gelir ihya ederdi
Yeri gelir kendine kendini dipdiriyi
Nereden gelirse gelsin yoksunluğu
Öğrenen kaldı dıkız hayatı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta