İnsanı ayakta tutan hep umuttan
Umudu tüketenler ölüp gitti yavaştan
Yeri gelir ihya ederdi
Yeri gelir kendine kendini dipdiriyi
Nereden gelirse gelsin yoksunluğu
Öğrenen kaldı dıkız hayatı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta