Hiç bu kadar çok uçmamıştı kırlangıç,
Gökyüzüne böylesine karışmamıştı kanatları,
Atmamıştı yüreği çılgıncasına,
Galiba vurulmuştu bu eşsiz maviye.
Uçmak istedi uçabildiği kadar
Sonra karanlığa gömüldü her şey.
Böyleydi umudu tükenmiş yüreğin rüyası,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta