KIRKLI YILLAR
Kırkı aşkın yaprağı düşürmüşüm dalımdan
Kalan gazel ömrümdür, çiçeğimden balımdan
Savunsam anılarımı hüzünlerim diner mi
Tutuşan çocukluğum biraz olsun söner mi
Çocuktum fikrin oltasına düşmeden önce
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta