Kalınlaşmış ensesi
Borazan gibi sesi
Kırk dördünü bırakmış
Sürüyor mahkemesi
Bak geziyor havalı
Göbeğı var dubalı
İnanması zor ama
Sordum kırk beş kocalı
Mini etek diz üstü
Utanmaz çirkin sözü
Terlemiş boya akar
Görünür gerçek yüzü
Elden düştü aynası
Çıktı yine foyası
İyi biri diyordun
Bilinmiyor künyesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta