kırk gül büyüttüm şu ömür bağında
yaralandım kırk harından ellerim kan ter içinde
göz gördüğünce dil döndüğünce gönül yüceliğince
yalnız serseri garipçe bir başıma kendince kırk bahar içinde
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta