Sonbahar esintisi geceye demlenirken
Yapraklar süzülür toprağa inerken sessiz
Gökyüzünden sarkan iple salınırım, usulca
Ayağımdan aşağı yer çekimine kadar
Bir hicretle kırk kanat açılır içimde
Kırk makamdan geçerim, kırk satırdan
Keskinliği içimi kamaştırır — ikiye ayrılırım
Işık sızar kalbin dört tarafından
Hangi satıra varsam, eksilirim geceye
Bu gecenin şerefine tütsü yakarım
Zamanı saymaya gözüm varmaz
Bir ömrün çeyreğine yaklaşınca
Kırk yerimden ayrılırım nedensiz
Zaman mi eksilir benden /
yoksa ben miyim eksilen
Girdiğim dehlizlerde kaybolurum
Usumda doğmayan bir çocuk ölürken
Toprağın bağrına bırakırım sessiz
18-19 Mart 2026
Simya Nuran Aksoy
Kayıt Tarihi : 19.3.2026 23:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!