Kırk odalı köşkün gecesindeki yalnızlığı kadar
yalnızım içimde,
Hiçbir kimse yok,ne bir çıtırtı,ne bir ses.
Düşüncelerim bile,duvarlardan yansıyıp,
kulaklarımı sağır ediyor
“Kimse yok mu? ” diye,geziyorum tek tek odaları.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta