Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kırk kırık küp
Kırkını geçmiş kırık kırk küp
Kırkı da kırk yılında
Dolup boşalmışlar kaç defa
Tutamamışlar kaplarında
Küpler kırık ya
Ne su kalmış onlara
Ne de şarap yıllanmakta
Yaşam böyle bişeydir işte.Sonunda elde avuçta kalan hiç olur.
Beğenerek okudum teşekkürler.TEBRİKLER
SAYGILAR SELAMLAR
Hamiye Alkış
farkli bir anlatim..farkli bir güzellik..tebrikler
:)
KIRMA KÜPLERİ
VE KALPLERİ
SEN ANLADIN ONU :)
tebrik ederim...
ilginçti..
tebrikler...
farklı bir şiir kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta