Kırk şehir gezsen,
hatta kırk ülke...
Kırk yıl da geçse üzerinden;
vakit akşam olunca,
başını yastığa koyunca,
aynı kişi durur
öylece mahzun,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta