Baharlarım vardı benim,
Bir de bitmesi gereken malum kışlar...
Zerresinde ekmek banılan ayıplı kederler
Ya da çaresizlik içinde yoksun bırakılan zürriyeti askıya alınan gündüz düşleri
Yoksa hiç bir kış bu kadar yalnız olur muydu?
Yahut senfonik silsile...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta