Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kırılsın diyorum ben de , hem de canı gönülden. Ama kırılmıyor bir türlü....
Bu aksaklıkların belini , elini kıracak tek güç eğitimdir. Onu doğru dürüst bir yere oturtursak gerisi kolaylaşır .
Kaleminiz daim olsun. Kutluyorum içtenlikle. Bir de, adam doğmakla adam olunmuyor ki...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta