Kırılmış fayım
Okunu fırlatacak çekilmiş yay gibiyim
Kopmaya müsaitim, artık germeyin beni
Patladı patlayacak kırılmış fay gibiyim
İçimi boşaltacam artık yormayın beni
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




"Aras'ım kalpte sevgi, budur benim tek zaffım
Hatam var ise benim, tüm dünyayadır affım
İnan ki siyahım yok, boydan boya şeffafım
Vücudum sırça gibi, artık kırmayım beni"
Sitem dolu bir mektup olmuş dizeler...
Kaleminize, yüreğinize sağlık...
Şiirinizi okurken aklıma geliveren türkü:
Kırıklarımız ne zaman kaynar...
Yaralarımızı kim sarar, belli değil...
Yeter ki biz, bizi kırmayalım Ozanım...
Tebrikler bu güzel şiire...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta