Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Süper olmuş , yüreğinize sağlık :((
Ağlamayı özlüyorum biraz da
Gecenin bir vaktinde
Yıldızların gözlerinden düşüyor
Ur gibi hasret yüreğimde
Sadık değiliz kendimize
Yalanlar birikiyor öykülerde
Aslında tren rayları gibiyiz
Birlikteliklerde
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta