Şimdi kırılgan şiirler yazıyorum
Beni benden alan mahzun gülüşüne
Gözlerine bakmadan hüznün gölgesi düşer
Baktığım aynalara
Öyle ağlamaklı, ölesiye hasretle dolu
Bakma sen erkekliğe bok sürmeyişime
Geceler şahit divane yalnızlığıma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta