Kırıldı mızrağım Şiiri - Murat Ülkü

Kırıldı mızrağım, düştü kalkanım,
Bir derin huzura erdi her yanım.
Ne giden suçludur ne de kalanım,
Kendi içimde bir umman bulmuşum.

Gönül terazisi haktan şaşmasın,
Hiç kimse haddini asla aşmasın.
Yüreği dar olan göğe bakmasın,
Ben kendi rızamla dertle doymuşum.

Hesaplar kapandı, sustu lisanım,
Sessizce silindi izim, nişanım.
Kimin neyse kalbi, odur vatanım,
Ben bu savaşlardan galip çıkmışım.

Yükümü indirdim yol kenarına,
Bakmıyorum artık dün kararına.
Gözümü dikmişken gün ağarına,
Bir büyük boşluğa dünya sığdırdım.

Gelen baş üstüne, giden selamet,
Bundan gayrı bana sükût emanet.
İster bir lütuftur, ister bir afet,
Ben bütün kavgaları rafa kaldırdım.

Kimsenin borcu yok artık gönlüme,
Gülünü ekmedim boş vaktin dününe.
Herkesin aynası vursun önüne,
Ben kendi hıncımı sessiz öldürdüm.

Dindi fırtınamın son uğultusu,
Bitti bu ömrümün menzil korkusu.
Ne bir beklentim var ne de bir pusu,
Ben kendi limanımda demir atmışım.

Gözümde küçüldü devasa dağlar,
Gülene gülerim, ağlayan ağlar.
Herkesi kendine vicdanı bağlar,
Ben hakkı, hak olan yere satmışım.

Varsın yalan olsun bütün alkışlar,
Baharın içinde gizli kışlar var.
Anladım ki ruhu ancak aşk paklar,
Ben her şeyi bir "eyvallah"a katmışım.