Kırılan Kalp Şiiri - Ayşe Gönül

Ayşe Gönül
149

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kırılan Kalp

Öyle alıştım ki....
Her gün arkamdan,
Beni takip eden ayak seslerine......
Ve her gün,
Benim gidebileceğim yerlerde,
Köşe bucak saklanıp beklediğine......
Her yerde.....
O çimen yeşili gözlerinle beni aradığına......
Benim umursamaz tavırlarıma,
Seni kıskandırmak için uğraşmama rağmen
Sevgiyle baktığını görüyordum....
Her dışarı çıktığımda
Sürprizler bekler olmuştu beni,
Kaldırımlara yazdığın ismim,
Ağaçlara yaptığın kalp resimleri,,,,,,
Heyecan vermesine,
Yüreğimi okşamasına rağmen,,,
Şımarık umursamaz tavırlarımla
Seni üzmek hoşuma gidiyordu....
Kırlardan topladığın
Sevgin kadar masum papatyaları,
Verme cesaretini toparlayamadan yollarıma döktüğün
Gülerek çiğnediğim de yüreğini acıttığımı biliyordum,
Biliyordum....Bana itiraf edemediğin sevginin büyüklüğünü...
Haz alıyordum seni üzmekten...
Ve bir gün....
Evet o gün.....
Kapıma bırakılan gazetenin.boş yerlerine doldurduğun
Seni seviyorum.....
Hem de kendimden,her şeyden çok
Yazılarını okudum.....okudum.....
İçim içime sığmayacak kadar heyecanlıydım
Yerimde duramıyor ve bağırmak istiyordum
Çünkü ben de seni çok seviyordum...
Ama beni izlediğini bildiğimden
Yine tüm şımarıklığımla...
İçimden gelmese bile
Gazeteyi buruşturup attım...
İşte o gün.......
O günden sonra
Ne takip edenim,
Ne sevgiyle bakan yeşil gözlerin,
Ne de sürprizlerim oldu....
İçim yanıyordu....
Kara bulutlar sarmıştı her yerimi...
Düzelttiğim gazete parçalarını
Defalarca okuyup avunurken
Göz yaşlarım sevgi yazılarını siliyordu
Meğer ne çok sevmişim seni
Meğer ne çok bağlanmışım
Soramadım kimselere seni......
Her yerde kokunu duyar olmuştum.....
Misafir olduğun evi göz hapsine almıştım
Kapısından giren çıkanlarda hep seni aradım
Günlerce,haftalarca hep bir haber bekledim
Gezdim....yoktun... yoktun hiç bir yerde...
Dayanamayan kalbim,
Misafir olduğun evin kapısındaydı
-Misafirleriniz gitti sanırım.... dediğimde,
-Gitti...
Nedenini anlamadığımız halde,
-beni buraya artık hiç bir kuvvet getiremez diyerek gitti.
Sana koşmayı,sarılmayı....
Sevdiğimi fısıldamayı....
ŞU na çok isterdim.
Nerdesin sevdiğim...
Nerdesin? .....
Sensiz,senin yer aldığın kalbimle
Virane olmuştu beden.....
Nerdesin sevdiğim....Nerde? ......

Ayşe Gönül
Kayıt Tarihi : 28.10.2013 17:35:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Ayşe Gönül