Yakamozlu mavi bir gecede
Dallara tutundukça ağaç inledi
Dans eden sözler sebebsizdi
Dili kıran kemik olmayınca
Sabır kazanı insanda tükendi
Gölgeden çıkınca filizlendi
Karanlıktan çıkınca yenilendi
İnsanlar neden bu kadar kibirli ?!
Kırılan dallar kemikli dilin kalbiydi …..
Kayıt Tarihi : 21.3.2022 02:11:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!