Geceler uyuyordu, ben hep uyanıktım,
Vakte yenik düşen ve solan gözlerim,
Sana olan aşkımın nöbetçisiydi,
Sabahın kızıl ışıkları şahitti sana müptela oluşuma.
Her nefeste adını solurken içimde,
Sonsuz denizler gibi derinleşti hasret,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta