Nefesin yettiğince buradayım.
Ruhum yaşadığınca diri,
Kalbim attığınca aşık kalacağım.
Sensiz kaldığımca kendim oldum.
Kendimi kendim ile tartmayacak kadar kördüm.
Dünya değişirken ancak kendim kadar sendim.
Sen ise dünya gibi kendin oldun.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta