Nefesin yettiğince buradayım.
Ruhum yaşadığınca diri,
Kalbim attığınca aşık kalacağım.
Sensiz kaldığımca kendim oldum.
Kendimi kendim ile tartmayacak kadar kördüm.
Dünya değişirken ancak kendim kadar sendim.
Sen ise dünya gibi kendin oldun.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta