Biz aynı çiçekleri severdik:
Mevsiminde birinden biri hiç eksik olmazdı evimizde
Sümbül,nergis , papatya…
Koklardık onları baharın getirdiği aşkla .
Ters bir gün ,biriktirdiklerini kafasına taktı ,
Vazoyu eline alıp yüzüme bakarak yere çarptı .
Misafirler salondaydı ...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta