Yansıyan ufkumun mavi feneri
savrulan külüm avuçlarına
soluk benizli kaldırım yatağında
taşa benzer göğsünde nefesi
ah demeden çeker eziyetini
böler uykuyu ortadan ikiye
gözünde canlanır ana yurdu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta