Hayat defterinin, bazı çok derin sayfaları vardır.
İzleri vardır... Hiç silinmeyen.
Kimi zaman içine gömdüklerindir.
Kimi zaman ise, diri diri gömüldüğündür, aslında
Dokunduğunda, ellerinin titreyişidir.
Okuduğunda, yüreğinin üşümesidir... O sayfalar
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta