Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok anlamlı Meniha Hanım...izlerimizi hep taşıyoruz, ne kadar derinde olsalarda bizdeler...
çok beğendim, kısa şiire yüklediğin,iz anlamlar kuvvetli...selamlar...
azına kalemine yüreğine sağlık çok güzel şiirlerin sen bence bi çok kişiden bile çok çok iyisin bana göre
bu da çok hoş bi çalışma olmuş..tebrik ederim...
Güzeldi...Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta