Dünyâ kırık bir pencere,
Gelen giden bakar geçer
İçi kaynar bir tencere
Düşenleri yakar geçer.
Pula tapınmış her köy kent
Önüne at, it yemez sent
Ne set çekilir nede bent
Zaman sudur akar geçer.
Canı canana verince
Kabrin oyulmuş derince
Cehennemi hissedince
Gözün şimşek çakar geçer
Bu hayatın bilmecesi
Taş kaynatır tenceresi
Dünyâ hayâl penceresi
Cân umutla bakar geçer.
Efiloğlu yayan derim
Allâh'tandır dayan derim
Herşey ayân beyân derim
Düşündükçe şakâr geçer.
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 08:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!