elimde tozlu oyuncaklar
dağıtır fırtınalarım
belirir ararken
gözümde renkleri
farkında olmadığım
gülümser peşimden
kırılmış ahenkleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'HER OYUNCAĞIN DA BİR ROLÜ VAR'
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta