Kırık Kanatlarım Şiiri - Hamit Atay

Kırık Kanatlarım

Kırık kanatlarım var benim,
Uçamayan, ama vazgeçmeyen…
Her düşüşte biraz daha kanayan,
Ama yine de gökyüzüne bakabilen.

Hayat vurdu yüzüme,
Bir tokat gibi sert,
Ama ben sustum,
Çünkü bazen susmak, direnmenin en derin hali.

Kırık kanatlarımı sakladım,
Kimseler görmesin diye…
Ama biliyorum,
En güzel uçuşlar
İşte böyle kanatlanırken başlar.

Yaralarımda saklı umutlar var,
Ve o umutlar
Bana güç veriyor,
Yeniden denemek için.

Kırık kanatlarım var,
Ama uçacağım yine.
Belki eskisi gibi değil,
Ama benim olacak gökyüzüm.

Hamit Atay