Kırılan kalp Şiiri - İbrahim Sınacı

Kırılan bir kalbi
koparılmış bir papatyaya benzetirim.
Defalarca incinmiş küçük kalbimi
ancak böyle anlatabilirim;
başka türlü nasıl söylenir, bilmem.

Kırmak da kolaydır,
koparmak da.
Koparılan papatyayı
yeniden toprağa ekemezsin;
kırdığın kalbi
eskisi gibi onaramazsın.

Papatya solar,
gönül incinir;
hayata bağlanan ipler
birer birer kopar.

Sessizce çekilirsin bir kenara,
için çığlık çığlığa yanarken
kimse duymaz seni.

Yüreğin bir savaş alanına döner,
kıyamet kopar içinde.

İnşa ettiğin güzel duyguların
birer birer yıkılışını izlersin.

Gönül acıyı haykırır
ama yankısı sana döner.

Merhem sandıkların daha çok kanatır,
minnet beklediklerin
dünyanı zindana çevirir.

Ve bir bakarsın;
yalnızsın.
Kimsesizsin.
Bir sen varsın,
bir de kırık kalbin.