Kırılmış bir vazoyu tamir eder gibi,
Tek tek ve özenle topladım;
Kalbimin parçalarını.
Biri defterin arasından çıktı,
Diğeri bana göderdiğin mektupta,
Bir diğeri son busende, dudağımda.
Ve ardından diğerleri seninle ilgili heryerde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta