Kılı kırk yararak dokunurdu sözlerim kalbine.
Zamansız harfler birleşmesi incitmesinler kalbini diye.
O kadar dikkat ederdim de bir görmemiştim yaranı.
Sana yâr olmak isterken; yara olmak kimin aklındaydı?
Yar ile yara arasındaki farkı ayırt edemeyecek kadar aşıktım sana.
Simdi kırık kalbinde açtığım kırk yara.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta