Soguk duvarlara alışmadık hakim bey
Umut dedigim yarında ki güneş
Bana söyleseydi arda kalan kırıklarımı
Yakarmıydım kitabımdaki cocuklugu
Demir parmaklar icimde saplanmış
Acıtıyor canımı ve cocuklugumu
Dualar sana rapbim
Kapat gözümü götür denizlerin şırıltısına
Sevda çicegim olsun susuzlugumda
Ardı sıra gidip geldigim köpüklerim olsun
Islatsın yagmurun ateşin korunda
Bırakın cocugumu özgürce büyüsün
Giderim kalabalıgın yanlızlıgında
Kırılmış kalemim bırakın cocugumu
Gitsin geride bıraktıgı aşkına
O da yaşasın son baharını cocuklugun
Yakmasın kitaplarını okşasın sevdasını
Kırılmasın kalemi yoklugumda
Umut dedigimiz yarınları görsün aydınlıgında
Ne olur bırakın benide cocuklugumda...
Kayıt Tarihi : 1.8.2005 16:58:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!