Yalnızlığımın küçücük bahçesinde
Gönlümün mangalından dumanlı başım
Efkarımın bu etsiz pikniğinde
Soframa su niyetine döküldü gözyaşım
Neden hep hayaller hayal olarak kalır?
Neden umutlar sadece insanı avundurur?
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta