Ben bu hayatta, kim ne isterse bir parçamı verdim.
Kimi geldi, benden biraz can aldı; kimi gülüşümden, kimi ömrümden bir pay kopardı.
Kimine sevgimden, kimine sabrımdan, kimine ise gönlümün en derin yerinden bir parça bıraktım.
Her gelişleri bir umut, her gidişleri bir yaraydı.
Ve ben her defasında biraz daha eksildim, biraz daha azaldım, biraz daha sustum.
Kendi içimde kocaman bir sessizliğe dönüştüm.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta