Kırık bir vazo gibi hayat kırıklıklarıyla dolu yaşantım
Güneş görmeyen çiçekler misali kuruyarak ölürken
Perdeleri kapalı karanlık odamda seni bekliyorum
Gel ki bu kalbim sevinçle dolsun yeniden coşsun senle..
Buz tutan bu şehirde kar yağıyor yüreğimin derinlerine
Üşüyorum kış güneşim kelimeler boğazımda kalıyor
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta