Kırık Bir Kalp Şiiri - Abdullah Uludağ

Kırık bir kalp taşıyorum içimde,
Sessiz çığlıklar atıyor geceleri.
Dokunsan dağılır, susarsam kanar,
Alıştım artık eksik sevmelere.

Sevgi dediğin biraz cesaretmiş,
Bende kalan hep beklemek oldu.
Giden tamamlandı bir başkasında,
Bana yalnız yarım cümleler düştü.

Kırık bir kalp, ama hâlâ atıyor,
İnatla, umutla, acıya rağmen.
Belki de en çok bu yüzden yoruldu:
Vazgeçemedi sevmekten, kendinden.