Şimdi bir cam ustasının ağzından yazıyorum
Belkide mutluluk arayanların isteği tarzda bir kağıt yoğuruyorum
Kalpleri birbirine ısındıran Allah bunu tam anlamıyla yaşıyorum
Kaybolan kalemlerim vardır benim sukunetimi koruyorum
Tevâfukdur bazen yaşanan dostluklar...
Şimdi Cam Ustası İle Kırık Bardağın sırrı var kalemimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta