Kırık Aynalar... Şiiri - Döndü Dülger

İnsan aynada yaşını görür sanır.
Oysa aynalar,
Yüzümüzde çoğalan çizgilerden önce,
İçimizden eksilenleri gösterir.

Bir zamanlar sebepsizce gülebilen çocukluğumuzu,
Hiç yorulmayacağını sandığımız umudu,
Bir kapının çalınmasını bekleyen sabrımızı,
Her şeye rağmen inanmaktan vazgeçmeyen kalbimizi, Kırılsa da yeniden diyebilen cesaretimizi,
Yılların usul usul alıp götürdüğü sevinçlerimizi, İnandıkça incinen yanımızı,
Affettikçe yorulan takatimizi,
Sustukça çoğalan yalnızlığımızı,
Bekledikçe eskittiğimiz ömrümüzü,
Vazgeçtikçe yitirdiğimiz kendimizi...

Ve en çok da,
Kendi gözlerinin içine bakmaktan korkan,
Her yanılgıda biraz daha sessizleşen,
İçinde usul usul ölen
O eski insanı gösterir...
Döndü Dülger